dizlerde birikmiş bir korkunun ve kızgınlığın öyküsü
mutsuz ve öfkeli
T.D. 24 yaşında, bayan. Sabahları kalkmak istemiyor. Gergin ve mutsuz. Ani tepkiler veriyor.
"Yanlış anlıyorum ve kırıyorum. İnsanlara inanmıyorum. Sürekli yanlış tercihler yaptım. "
1 küçük kardeşi var. Yurt dışında. 1 yıl yurt dışına gitmiş. Tek başına. Baba işletmeci. Maddi durumları iyi. Anne ev hanımı.
" Babamla çatışıyorum. Babam çok müdahale eder. Günde 6-7 kez arar. Çocukken hiç görüşmedik desem yeridir. Sık sık küs kalırız. Annemi üzmek istemiyorum. Etrafımdaki olumsuz konuşmalardan etkileniyorum. Sık sık hasta olurum. 3-4 kez bademcik olurum. 2 kez böbrek iltihabı geçirdim. Burun kökünden kist alındı. Diz kapaklarımda kıkırdak büyümesi teşhisi kondu. Çok tedavi oldum ama bir türlü iyileşmedi. Günde 10 tane sigara içiyorum. " "Çocukluğumu hatırlamıyorum. Tahammüllü ve huzurlu olmak istiyorum. "
bedenin her organı kayıt yapar
Hipnoz seansı dave elmanla indüksiyona başlandı. Ben telkinleri verirken kendi kendine gülüyordu. Ama yavaş yavaş kıkırdamaları geçti. Daha göz açıp kapamalara geldiğimizde hipnoz derinleşmeye başladı. Sayılarda 3 ü bile bulamadı. Ben henüz prosedürü tamamlamadan duyguları yaşamaya başladığını gösteren işaretler vardı. Sanki her an bir abreaksiyon (ani duygu patlaması) patlayacak gibiydi.
Daha içinde bir duygu var derken başıyla onaylamaya başladı. Hızla duygu büyüdü. Dizlerinde şiddetli bir baskı hissi duymaya başladı.
Regresyon. Dizleri çok şiddetli ağrıyor. Çocuk 4 yaşları, karanlık, ne olduğunu anlayamıyor. Eski evleri. Dizlerindeki duyguyu boşaltmaya başladım. Tekrar olaya gitti, tam bir ayrıntı yok. Hızlı hızlı bir şeyler geçiyor. Dizlerinde sıkışma var. Üzerinde bir ağırlık hissi var. Tekrar boşalttık. Bu sefer evinini balkonu. Arka tarafta. Korkuyor. Kalbi sıkışıyor. Boşalttık. Karaltılar var. Köpekler, çok iri köpekler. Kara kara. Korku. Boşalltık. Sonra informed child yaptım. Kolaylıkla korkusunu kaldırdı. Tekrar olaya gittim.
"Misketlerim. Köpekler yanımdan geçiyor. Ben düşüyorum. Dizim kanıyor. Korku. Acı. Ama M. Abi geliyor. Kim o? Bir abi işte. Yakında oturuyor. Dizime bakıyor. Evimde kavanozda büyük misketlerim var görmek ister misin?. Tabiki isterim. Benimkiler küçük. Beni evine götürüyor. Karanlık. Kavanozda misketler var. Kolumu tutuyor. Acıyor. Misketler avucumda. Yatak gibi bir yere yatırıyor. Ama yatak değil. Orası çok küçük, karanlık. Gecekondu. Sonra beni yatırıyor. Ben çıkmak istiyorum. Tekmeler atıyorum. Dizlerime bastırıyor. Dizlerime vuruyor çok acıyor. "
Acı ve korkuyu boşaltıyorum. Tekrar olaya baştab bakıyoruz. Köpeklerle ilgili sorunu yok artık. Oda karanlık pis kokuyor. Kolu acıyor çünkü kolunu çimdikliyor. Korkuyor hala. Yine ICT desteği veriyorum. Korkuyu EFT ve yastığa vurarak boşaltıyor. Kızıgınlık var. Onun yüzünü gözünü dağıtmak istiyor. Oğazı tıkanıyor, zor nefes alıyor. Bağırmasını, küfretmesini istiyorum. Dakikalarca şiddetle yastığı dövüyor. Bağırış ve göz yaşı. İyice yorgun. Tekrar en başa alıyorum. Kare kare gelmeye başlıyoruz. Arka bahçede otların arasında irti köpekler artık rahatsızslık vermiyor. Tekrar odada televizyonun altında misket kavanozu.
affettikçe ağrı yok oluyor
Çıkarken elimden misketleri alıyor. Ben ağlıyorum bağırıyorum. Anneme babama söylerim diyorum. Korkuyor biraz. Beni öpmeye çalışıyor. Ağzı pis kokuyor. Kollarımı cimdikliyor. "
Nefret tiksinti. Vurmaya devam.
"Çok fazla dövdüm. Sanki onu öldürdüğümü hissediyorum."
Tekrar ICT ve destek. Nereye gidiyorsun. Önce eve diyor ama sonraki turda eve değil de dedesinin yanına gittiğini görüyor. Dedemi çok seviyorum. Onun yanında emniyette ve güvendeyim. Ağlamaya başlıyor. Dedesine sarılıyor. Biraz dedesiyle sohbet ediyor. Dedesinin son gününe gönderiyorum. Orada kalmış hafif bir suçluluk duygusu var.
"Dedemin ayaklarını yeteri kadar ısıtamadım."
Ağlıyor ağlıyor. Dedesi onu affediyor..
Tekrar olaya dönüyoruz. Hadi yeni baştan. Olumsuz bir şey yok. Çıkarken M abinin gözlerine bakıyor. Ne hissediyorsun.
"Ona acıyorum. Çok aciz. Onu affediyorum."
bir çocuğun davranması gerektiği gibi davrandım
Affetme telkinleri veriyorum. Kendisini kutluyor. Kendisine karşı bir kızgınlığı yok. O yaştaki bir kız çocuğunun yapabileceklerinden çok fazlasını yaptığını biliyor. Tek korkusu annem kızarsa. Ona söylemiyor. Anne gecekondular tarafına gitmemizi yasaklamıştı. Son derece rahat ve huzurlu. Değiştiğinin farkında. Dizlerde ağrı yok. Hipnozdan çıkarıyorum..
Geri Dön